برساوش::.
ستاره ی متغیر گرفتی بتا برساوش كه به نام راس الغول نیز معروف است جالب توجه است.شدت نور آن از قدر پرنور 2/2 تا قدر كم سوی 3/5 تغییر می كند و این تغییر هر دوروز و بیست ساعت و 48 دقیقه تكرار می شود.تغییرات روشنی آن خیلی منظم است.بیشتر اوقات در پرنور ترین حالت خود است و گرفت آن فقط 4/5 ساعت طول می كشد.سپس ستاره به سرعت به قدر 2/2 بازمی گردد.راس غول مثال كلاسیك یك دوتایی گرفتی است.هر دو ستاره ی آن به تفصیل مطالعه شده اند و اطلاعات نسبتا دقیقی از آن ها در دست است.ستاره ی پرنور تر قطری برابر 6400000 كیلومتر و جرمی برابر 5 برابر جرم خورشید دارد.قطر ستاره ی كم فروغ تر 20 درصد بیشتر از قطر خورشید و و جرم آن برابر با جرم خورشید است.دو ستاره خیلی به یكدیگر نزدیك اند و فاصله ی مراكز آن ها در حدود 17/5 ملیون كیلومتر است.
هر دو روزه 20 ساعت و 48 دقیقه یك بار به دور گرانیگاه مشتركشان می گردند.صفحه ی مدار آن ها كاملا بر خط دید ما منطبق نیست بلكه زاویه ای نزدیك به 8 درجه با آن می سازد.گرفت آن جزئی است.وقتی ستاره كم نور ترین وضعیت قرار دارد بیش از نیمی از مولفه پرنورتر دچار گرفتگی شده است.رصد های بتا برساوش را می توان با چشم برهنه هم انجام داد.
شیء جالب توجه دیگر در برساوش یك خوشه ی ستاره ای دوگانه است.به كمك تلسكوپ می توان دو خوشه ی ستاره ای نزدیك به هم را نزدیكی اتا برساوش به جانب ذات الكرسی دید.

ثور::.
هفت ستاره ی این صورت كه به خوشه ی پروین یا ثریا معروف است شیئی را تشكیل می دهند كه سخت مورد توجه منجم متفنن است.به چشم برهنه فقط هفت ستاره ی مرئی است ولی حتی به كمك تلسكوپی كوچك بیش از یكصد ستاره را می توان دید.صفحه ی عكاسی چندصد ستاره را ثبت می كند.به نظر میرسد كه ستاره های خوشه ی پروین در سحابی رقیقی جای گرفته اند.این سحابی خود به واسطه ی نور این ستارگان روشن است.چ
ثور شامل تعداد زیادی ستاره ی دوگانه و چندگانه هم می شود.ستاره ی پرنور نیرالثریا در خوشه ی پروین ستاره ای چهار گانه است.دبران پرنور ترین ستاره ی این صورت فلكی ندیمی دارد از قدر 11/2 كه ستاره ای است نارنجی رنگ كه آن را در شرایط خوب جوی با تلسكوپی 7/5 سانتی متری می توان دید.

---

قسمت بعد: رصد های دور قطبی جنوبی