این دو نیرو (گرانش و گریز از مركز)در یك سرعت معین از نظر اندازه با یكدیگر برابر و از نظر جهت مخالف یكدیگرند.بنا بر این یكدیگر را خنثا می كنند.
از این رو ماهواره ای كه سرعت مناسب را داشته باشد همچنان بر مدارش حركت می كند زیرا نیرویی وجود ندارد كه آن را از مسیر مقرر منحرف سازد.
در داخل جو زمین اصطكاك میان جو و ماهواره تعادل نیروی گرانشی و گریز از مركز را بر هم می زند.نیروی اصطكاك از سرعت ماهواره می كاهد و زنجیره ی رویداد های زیر را موجب می شود.
1_كاهش تندی نیروی گریز از مركز را سبب می شود.
2_نیروی گرانش كه بزرگتر از نیروی گریز از مركز شده است موجب می شود كه ماهواره در حالی كه به سطح زمین نزدیك تر و نزدیكتر می شود مسیری مارپیچ را بپیماید.
3_نیروی اصطكاك ممكن است به اندازه ای حرارت ایجاد كند كه ماهواره پیش از رسیدن به زمین بسوزد یا آم كه عملا مانند شهاب سنگ های بزرگ بر سطح زمین سقوط كند.
بهترین موقع برای مشاهده ی یك ماهواره با چشم هنگام بامداد یا شامگاه است.در این موقع خورشید زیر افق است ناظر در ناحیه ی تاریكی جای دارد ولی ماهواره كه چند صد كیلومتر ارتفاع دارد نور خورشید را دریافت و منعكس می كند.
مداری كه ماهواره می پیماید سوای پریشیدگی های جزئی مداری است ثابت در فضا در حالی كه زمین در داخل آن مدار هر 24 ساعت یك بار بر گرد خود می گردد.
بنا بر این ناظری كه فرضا در نیویورك است ماهواره را میبیند كه از جنوب غربی به شمال شرقی می رود و 12 ساعت بعد ممكن است همان ماهواره را در قسمت دیگری از مدارش ببیند كه از شمال غربی به جنوب شرقی می رود.
به كمك ماهواره اطلاعات زیادی از فضای خارج به دست آمده است.
ماهواره ها بسته به كاربردی كه دارند حامل انواع آشكارساز ها دوربین ها و وسایل اندازه گیری و ابزارهای دیگری هستند كه وضیفه ی پشتیبانی این وسایل را دارند.دستگاه های كنترل و جهت دهی وسایل تامین انرژی آنتن های مخابراتی و غیره از این زمره اند.