سرعت افقی مناسب بین 30000 و 40000 كیلومتر در ساعت یا بین 8/2 تا 11/2 كیلومتر در ثانیه است.8 كیلومتر در ثانیه برای مدار های كوچك و 11 كیلومتر بر ثانیه مناسب مدار های بسیار بزرگ است.اگر سرعت افقی از 8 كیلومتر در ثانیه كمتر باشد سیاره در مدار قرار نخواهد گرفت و بر سطح زمین سقوط خواهد كرد.اگر این سرعت از 11/2 كیلومتر در ثانیه بیشتر باشد باز هم در مدار گردش به دور زمین قرار نخواهد گرفت.ولی این بار از میدان گرانش زمین خواهد گریخت.
معمولا 3 كار را كه برای پرتاب ماهواره باید انجام داد با هم تركیب می كنند.ماهواره را معمولا به كمك موشكی چند مرحله ای در مدار قرار می دهند.غرض اصلی از مرحله ی نخست این است كه ماهواره از كوتاه ترین مسیر ممكن(یعنی به خط مستقیم)از بخش غلیظ جو خارج شود و به مناسب ترین(اپتیوم)سرعت(كه اثر اصطكاك را حداقل می كند)دست یابد.مرحله های دیگر ماهواره را به حالت افقی در می آورد و سرعت مورد نظر را به آن می دهد.
قبل از پرتاب هر مرحله ی موشك با مقدار سوخت لازم پر می شود.هر مرحله پس از آن كه وظیفه اش را انجام داد از بقیه ی موشك جدا می شود.
یك موشك نمونه برای پرتاب ماهواره ممكن است شامل 3 مرحله و یك دماغه ی مخروطی باشد.دماغه ی مخروطی را روی ماهواره قرار می دهند تا هنگام حركت با كمترین مقاومت روبرو شود.
ماهواره وقتی بر مدار قرار گرفت الی الابد در آن خواهند ماند زیرا نیرو هایی كه بر ماهواره وارد می آیند یكدیگر را خنثی می كنند و نیروی كل صفر می شود.
در ارتفاع زیاد از سطح زمین تنها دو نیرو بر ماهواره وارد می شود این نیرو ها عبارتند از:
آ.نیروی گرانش
Fگرانش=6/7 ضرب در 10 به توان -8 Mmتقسیم بر r به توان دو
كه در آن M جرم زمین m جرم ماهواره و r فاصله ی میان مركز زمین و مركز ماهواره است.این نیرو و ماهواره را به جانب زمین می كشد.
ب.نیروی گریز از مركز
F=mvبه توان 2 تقسیم بر r
كه در آن m جرم ماهواره v سرعت در امتداد مسیر و r فاصله ی ماهواره از مركز مدار است.این نیرو نیرویی است دافعه كه می كوشد بر فاصله ی میان ماهواره و زمین بیفزاید.

ادامه در بخش بعد...