جو در نجوم ::.

جو زمین به چند طریق بر تابش وررودی تاثیر می گذارد:
1. بازتاب 5487 | 5487 2. جذب 5487 | 5487 3. پراکندگی 5487 | 5487 4. شکست نور.

1. بازتاب: پدیده فلق و شفق نتیجه مستقیم انعکاس نور از ذرات غبار و دود است. اشعه خورشید پس از غروب یا پیش از طلوع ان، از این ذرات به 5487سمت زمین باز میتابد و بدین طریق بر طول روز افزوده میشود. شفق ( یا فلق ) نجومی تا زمانی که مرکز خورشید 18 درجه در افق فرو رود، دوام میاورد. از ان پس حتی کمسو ترین ستاره را میتوان دید.

2. جذب: جو زمین جذب کننده گزینشی است؛ برخی از طول موج های نور را تقریبا صد در صد و طول موج های دیگر را فقط تا اندازه ای، جذب میکند. تابش فرابنفش کوتاه یکسره در جو زمین جذب میشود. در مورد امواج نور فقط بخشی از ان ها جذب میگردد.

جذب گزینشی کار منجم را دشوار میسازد. نوری که به چشم ناظر میرسد تفاوتی عمده با نوری دارد که ستاره را ترک گفته است. این تفاوت باید در مطالعه طیف ستارگان مخلوط شود.

3. پراکندگی: این اثر معلول پراکنش نور از ملکول های هوا است و میزان ان به نور بستگی دارد. نور ابی به سهولت بیستری از نور سرخ 5487 پخش یا پراکنده میشود. این پراکندگی گزینشی، هم علت رنگ ابی اسمان و هم موجب رنگ سرخ و نارنجی غروب است. رنگ ابی اسمان معلول ارجحتی است که ملکول های طبقاتی فوقانی جو برای پراکندگی این رنگ قایل می شوند و نور ابی را در همه جهات می پراکنند. رنگ سرخ و نارنجی غروب از ان رو است که اشعه مستقیم به هنگام غروب بخش عمده نور ابی خود را از دست میدهد و رنگ سرخ به جا میماند.

4. شکست نور: نور چون از فضای میان - ستاره ای وار جو شود، میشکند و هرچه بیشتر به لایه های چگال تر نزدیک سطح زمی نفوذ کند، بیشتر میشکند. در نتیجه همه اجرام اسمانی بالاتر از انچه واقعا هستند به نظر میرسند. میزان این افزایش در ارتفاع در نزدیکی افق از همه جا بیشتر است و هرچه بیشتر به سمت الراس نزدیک تر میشویم کمتر میشود.در نزدیکی افق، مقدار این شکست بالغ لر نیم درجه است در ارتفاع 10 درجه از افق مقدار ان به یک دهم درجه کاهش پیدا میکند و البته در سمت الراس صفر است.

شکست نور موجب میشود که ستاره ها و خورشید را یتوان اند اندک زمانی پیش از طلوع و مدت کوتاهی پس ز غروب کرده اند ، دید و نیز شکست نور باعث چشمک زدن ستارگان میشود. چگالی هوا در سطوح مختلف ب اثر بادهای موجود در ان سطوح، نسبتا به سرعت تغییر میکند. شکست نور ستارگان در عبور از هوا، از یک لایه به لایه دیگر فرق میکند و این علت "چشمک زدن" ستاره ها است.