تبلیغات زاویه میل استوای اسمان با دایره البروج ::.
مسیر حرکت ظاهری خورشید بر کره اسمان نسبت به معدل انهار ( یا استوای اسمان ) مایل است و زائیه میان دو دایره، 23 درجه و 27 دقیقه ست.
یکی از دو نقطه تلافی این دایره را با علامت 5487( گاما ) نشان میدهند و ان را نقطه اول حمل می خوانند. در اینجا خورشید در مسیر خود از بخش جنوبی دایره البروج به بخش شمالی ان، استوای اسمان را قطع میکند.
نقطه دیگر با علامت ( واحد مقاومت الکتریکی ) نموده میشود و موسوم به نقطه اول میزان است. هنگامی که خورشید در یکی از این دو نقطه است، روز با شب در همه جای زمین برابر است. خورشید در حدود اول فروردین در نقطه اول حمل است. این نقطه، اعتدال بهاری ( ربیعی ) هم خوانده میشود. خورشید در حدود اول مهرماه در نقطه اول میزان است. نقطه اول میزان را اعتدال تیر ماهی ( خریفی ) هم مینامند.زاویه میل این دو دایره، علت اساس فصول بر روی زمین است. وقتی که خورشید در شمال صفحه استوا است، به دو دلیل عمده هوا در نیمکره شمالی گرم و در نیمکره جنوبی سرد است.:
1.اشعه خورشید متمرکز تر است. در نیمکره شمالی این اشعه، گرمای قوس کوچک AB را فراهم میسازد. در نیمکره جنوبی این اشعه بر قوس بسیار بزرگتر CD توزیع شده است. نیمکره جنوبی گرمای کمتری برواحد مساحت دریافت میکند.
2. خورشید در نیمکره شمالی مدت درازتری بالای افق است. در اواخر خرداد در عرض جغرافیایی 40 درجه شمالی از هر 24 ساعت، 15 ساعت روز است.
زمین نه تنها تابش ( نور و گرما ) دریافت میکند، بلکه ان را گسیل هم میکند ( این گسیلش در حوزه امواج نامرئی فرو سرخ است ). در تیرماه تابش وروودی بر تابش خروجی فروزنی دارد و در نتیجه دمای متوسط افزایش میابد. زمین در حرکت بیضوی حقیقی خود، به هنگام تابستان نیمکره جنوبی، از همه وقت دیگر به خورشید نزدیکتر است. نیمکره جنوبی در نتیجه این اختلاف فاصله، در حدود 6 درصد بیش از نیمکره شمالی انرژی خورشید دریافت میکند.
این فزونی همیشگی نیست، در حدود 10،500 سال دیگر، نیمکره شمالی این 6 درصد اضافی گرما را دریافت خواهد کرد. این تغییر به تدریج و پیوسته است و از پدیده های موسوم به تقدیم اعتدالین ناشی میشود.
قسمت های بعدی سیاره زمین: تقدیم اعتدالین
