تبلیغات شکل زمین ::.
شکل زمین خیلی نزدیک به کره است. کوه ها و دره ها این شکل کروی را اندکی تغییر داده اند. در واقع اگر زمین را به گوی بیلیاردی مقیاس کنیم، از گ.ی بیلیارد کامل تر خواهد بود.
این کره، اندکی در قطب ها پخ است: قطر قطبی زمین 40 کیلومتر کمتر از قطر ان در استوا است. بنا بر این شکل زمین یک "کره وار پخ" است.
پخ بودن زمین، تا اندازه ای علت تغییر وزن اجسام با عرض جغرافیایی به شمار میرود. چون جسمی که در قطب باشد به مرکز زمین نزدیکتر است، وزن ان بیشتر است.تفاوت وزن از استوا تا قطب حدود نیم درصد است.
حرکت انتقالی به دور خورشید ::.
زمین به دور خورشید نیز خلاف جهت حرکت 5487عقربه های ساعت میگردد.( مدار زمین بیضی شکل است و خورشید در یکی از کانون های بیضی است. )
در این مورد هم ما حرکت واقعی را نمی بینیم، بلکه حرکت ظاهری خورشید را می بینیم که به نظر میرسد در یک سال یک بار به دور زمین میگردد. این مدار ظاهری خورشید، دایره البروج نامیده میشود. مداری به عرض 80 درجه در هر سوی دایره البروج را منطقه البروج مینامند.دوازده صورت برجسته فلکی ( بروج دوازده گانه ) بر این نوار قرار دارند که خورشید در حرکت ظاهری خود 5487 هر سال یکبار از انها میگذرد. این صورت ها عبارتند از: حمل . ثور . جوزا . سرطان . اسد . سنبله . میزان . عقرب . قوس . قوس . جدی . دلو و حوت.
خورشید در اواخر اسفند و اواخر اسفند و اوایل فروردین در برج حوت است. اگر بتوان از نور درخشان خورشید کاست، ان را در این موقع میتوان در این برج دید. میزبانان موقت بعدی حمل و ثور اند. در ماه های تابستان خورشید از برج های جوزا، سرطان و اسد میگذرد و همچنان پیش میرود تا هر دوازده برج را بپیماید.
از این حرکت ظاهری خورشید به دور زمین برای تعریف "سال" استفاده میشود. سال مدت زمانی است که طول میکشد تا خورشید یک دور کامل از میان ستارگان بگذرد و این سال نجومی است و نه سالی که معمولا در نظر داریم و سال اعتدالی نامیده میشود و بیست دقیقه کوتاه تر از سال نجومی است.
قسمت های بعدی زمین: زاویه میل استوای اسمان با دایره البروج
