تبلیغات اختر نماها ( چشمه های رادیویی شبه اختری ) ::.
کهکشان های سی فرت نسبتا به ما نزدیک اند. کهکشان های رادیویی، البته از انها دورترند ولی دور از ما نیستند. اخترنماها ساکنان دوردیت عالم اند.چشمه های ظاهرا نقطه ای اند. که تابش بسیار شدید رادیویی گسیل می کنند. انهارا چشمه های رادیویی شبه ستاره یا اختر نما ( کوازارها ) هم مینامند. هزاران اختر نما شناسایی شدند و تقریبا همه انها به فاصله چندین بیلیون سال نوری از ما قرار دارند.
نسبت به اطلاعات زیر درباره اختر نماها اطمینان یافته ایم:
1.قطر زاویه ای اختر نماها بسیار کم است. قطر زاویه ای بیشتر انها در در حدود 1/0 تا 2/0 ثانیه قوس است. قطر زاویه ای بعضی از انها کمتر از 001/0 ثانیه است.
2.انتقال به سرخ اختر نماها بسیار بزرگ است که حاکی از سرعت های گریزی در حدود 90 درصد سرعت نور است.بنابرین مطابق قانون هابل، اختر نماها در فواصل عظیمی از ما قرار دارند. ممکن است که اخترنماها دوردسترین اجرام جهان باشند.
3.منجمان از روی قطرهای زاویه ای و مقادیر فاصله، قطر خطی اخترنماها را محاسبه کرده اند؛ قطر برخی کمتر از 5 سال نوری است.
4.به کمک بزرگترین تلسکوپ های نوری موجود، معلوم شده است که بسیاری از اخترنواها بر اجرام مرئی منطبق اند.
5.با قرار دادن مقادیر مشاهده شده قدرهای ظاهری بصری ( m ) و مقادیر محاسبه شده فواصل 5487 اختر نماها بر حسب حسب پارسک ( Dps ) در فرمول 5487| 5487log M = m + 5 - 5 Dps | مقادیر قدر مطلق M و درخشندگی این اجرام مرئی تعیین شده است. به این ترتیب اختر نمای 3c273 ( شماره 273 در سومین کاتالوگ دانشگاه کمبریج ) که قدر ظاهری بصری ان، در فاصله 5/1 هزار میلیون سال نوری، 7/12 + است، قدر مطلقی برابر 26 - دارد!
البته معنی M = -26 اسن است که اگر 3C273 به فاصله 10 پارسکی اورده شود تقریبا به روشنی خورشید خواهد بود. قدر ظاهری خورشید 7/26 - است.
6.شدت امواج رادیویی اختر نماهای متجاوز از یک میلیون برابر شدت امواج رادیویی کهکشانی چون کهکشان امراه المسلسله است.
این داده ها و اطلاعات مشابه سوال ها زیرین را مطرح میسازد:
چگونه جسمی چنین کوچک، که قطر ان فقط چند سال نوری است، چنین انرژِی زیادی را هم در طول موج های رادیویی و هم در طول موج های مرئی، 5487 تولید میکند؟ یا به عبارت دیگر با چه سازوکاری یک یک اخترنمای "کوچک" میتواند انرژی تولید کند که بیش از پرنورترین کهکشان ها است، کهکشان هایی که قطرشان بیش از صدهزار سال نوری است؟
امروزه منجمان براین باورند که اخترنماها دورترین و پرنورترین نوع هسته های فعال کهکشانی اند.انرژِی عظیم انها از ناحیه ای به اندازه منظومه شمسی، گسیل میشود. این انرژی هزار برابر انرژی همه ستاره های کهکشان ما است. بهترین توضیحی که منجمان ارائه کرده اند این است: اخترنما سیاه چاله ای بی اندازه پرجرم است، یکصد میلیون برابر جرم خورشید در قلب کهکشان. این سیاهچاله، ستاره ها و مواد کهکشان گرداگردش را میبلعد و در این کار انرژی عظیمی که به ان اشاره کردیم، تولید میکند. رصدهایی که با تلسکوپ فضایی هابل انجام شده است، از ارتباط اخترنماها با کهکشانهای نزدیک به ان حکایت میکند. این کهکشانها در اثر گرانش شدید اخترنما، به شدت تغییر شکل یافته و معوج شده اند.
قسمت های بعدی: جابجایی خطوط طیفی به سمت رنگ سرخ | انبساط عالم
