طبقه بندی کهکشان ها ::.
1. نا منتظم. نمونه این کهکشان ها ابرهای ماژلان است. این کهکشان ها شکل هندسی ساده یا الگوی واضحی ندارند.
2. بیضوی. این کهکشان ها به صورت قرص هایی کم و بیش مسطح اند. در ان هیچ بازوی مارپیچی تشخیص داده نمیشود. تقریبا 25 درصد همه کهکشان ها از این گروه اند. کهکشان M87 در صورت فلکی سنبله از این گونه است. حدس زده میشود که مرکز این کهکشان حاوی سیاه چاله غول اسایی باشد.
3. مارپیچی. نمونه این کهکشان ها، کهکشان امراه المسلسله و کهکشان خودمان است.
کهکشان های مارپیچی معمولا به دو زیر گروه تقسیم میشوند تقسیم میشوند:
1.مارپیچی های عادی | 2.مارپیچی های میله ای. در مورد مارپیچی های عادی، دو بازو بی واسطه از هسته کهکشان، پیچش خود را شروع میکنند. در مورد مارپیچی های میله ای، دو بازو نخست به خط مستقیم از مرکز خارج میشوند و سپس به پیچیدن می اغازند.
کهکشان های رادیویی ::.
همه کهکشان ها امواج رادیویی گسیل میکنند. ولی برخی گسیلنده هایی فوق العاده قوی اند که صدها هزار برابر بیش از کهکشان های معمولی، امواج رادیویی به فضا میفرستند.
از چشمه های فوق العاده قوی یکی 19N 40a ( 19 یعنی بعد 19 ساعت، N معرف کاتلوگ اتحادیه بین المللی نجوم و 40A به معنی میل 40 درجه شمالی و حروف ترتیب A است ) که نامه متداول ان دجاجه A است. شدت تابش ان از مرتبه 10 میلیون برابر کهکشان ما یا کهکشان بزرگ امره المسلسله است. زمانی مطرح شد که این شدت های عظیم تابش در نتیجه برخورد دو کهکشان با هم است ولی مطالعات اماری دال بر ان اند که احتمال چنین برخورد هایی نزدیک به صفر است.
در حال حاضر بهترین تغییر این است که این گسیلش رادیویی از ابرهای گازی میاید که منشا انها انفجارهایی در نواحی مرکزی کهکشان های بیضوی غول پیکر است؛ انفجار هایی که احتکالا یک میلیون مرتبه شدیدتر از انفجار ابر نواختری اند. این ابرهای گاز، که غالبا دو به دو اند، با میدان های مغناطیسی که ده ها هزار سال نوری از بخش از بخش روشن کهکشان فاصله دارند، به کنش متقابل می پردازند، و موجب گسیل شدید امواج رادیویی میشوند.
کهکشان های فعال ::.
این کهکشان ها، مقدار عظیمی انرژِی از ناحیه کوچک مرکزی خود، که هسته نامیده میشود، گسیل میکنند. از این رو نام دیگر انها، هسته های کهکشانی فعال ( به اختصار AGN ) است. این نام، مشتمل بر انواع کهکشان های پر انرژِی است: کهکشان های سی فرت؛ اجرام BL - سوسمار ، و اختر نماها . تصور میشود که چشمه انرژِ عظیم همه این اجرام، سرریزه ناده به سیاه چاله ای بسیار پرجرم در مرکز کهکشان فعال است.
کهکشان M87 در مجموع کهکشان های سنبله به فاصله 50 میلیون سال موری از ما قرار دارد. این کهکشان غول اسا که نزد اختر شناسان رادیویی به سنبله - A موسوم است. نه تنها نیرومند ترین چشمه رادیویی سنبله است، از چشمه های قوی پرتو 5487 X هم به شمار میرود. قطر ناحیه فعال مرکزی M87 فقط 45 روز نوری است. مدار ستاره های این ناحیه مرکزی تحت سیطره جرم عظیمی است که 5 بیلیون برابر جرم خورشید است.
کهکشان بیضوی قنطروس A در نیمکره جنوبی، کهکشان فعالی است که از هسته ان تابش X و رادیویی، به شدت تمام گسیل میشود.
بیشتر کهکشان های فعال رادیویی، شکلی بیضوی یا نامنتظم دارند. اما در مرکز برخی ار کهکشان ها مارپیچی نزدیک به هم یک 5487هسته فعال پرنور را میتوان تشخیص داد. این کهکشانها، کهکشان های سی فرت نام دارند. در حدود یک هزار کهکشان سی فرت شناخته شده است.
قسمت های بعدی : اختر نماها
