جاثی::.
خوشه ی ستارها ای بزرگ صورت جاثی M13 یا NGC6205 است.ستاره های بیرونی این خوشه حتی با تلسكوپ های كوچك نیز به واحد های مجزا تقسیم می شود.اما برای مشاهده ی عظمت این خوشه ی كروی به نحو كامل به تلسكوپی بزرگ نیاز است.
چندین ستاره ی دوگانه ی زیبا در این صورت فلكی شایسته ی توجه اند.الفا جاثی یكی از این هاست و نیز رو جاثی گاما جاثی از این زمره اند.ستاره ی دلتای این صورت فلكی ستاره ای دوگانه منتهی دوگانه ای بصری است.در واقع این دوستاره به سمت های مختلف حركت می كنند به طوری كه چند هزار سال بعد به طور كاملا مجزا از یكدیگر دیده خواهند شد.
الفا جاثی ستاره ی دوتایی زیبایی است.ستاره ی پرنور آن (قدر ظاهری 3)به رنگ زرد تند است در حالی كه ندیم كم سوتر آن (از قدر زاهری 6/1)آبی رنگ است.
چهره ی برجسته ی این صورت فلكی خوشه ی كروی بزرگ M13 است.این صورت فلكی به دشواری با چشم برهنه قابل رویت است و به ستاره ی قدر پنجم مه آلودی می ماند.برای دیدن زیبایی واقعی آن دست كم به تلسكوپ 12/5 سانتیمتری نیاز داریم و تلسكوپ بزرگ تر عظمت آن را به تمامی نشان می دهد.این خوشه احتمالا حدود 500000 ستاره دارد.و تقریبا در فاصله ی 25000 سال نوری از ما قرار دارد.

---

قسمت بعد: رصد های شهریور

عقرب::.
ستاره ی پرنور قلب عقرب ستاره ای دوگانه است.فاصله ی زاویه ای ندیم از ستاره ی پرنور 3 ثانیه ی قوس است.برای تفكیك این منظومه ی دوتایی تلسكوپی 10 سانتیمتری لازم است.ستاره های دوگانه ی دیگر صورت فلكی عقرب عبارتند از:بتا و مو* عقرب.
در این صورت چندین خوشه ی ستاره ای جالب توجه را می توان رصد كرد.خوشه ای كه تحت عنوان M80 فهرست شده است از حیث تعداد ستاره یكی از غنی ترین خوشه هاست.نواختران زیادی در این منطقه از آسمان پدید آمده اند كه نخستین آن ها در بیش از 2000 سال پیش رصد شده است.

اكیل شمالی::.
ستاره های متغییر در خور توجهی را می توان در وسط تاج(اكیل)مشاهده كرد.این ستاره معمولا از قدر ششم است و ممكن است ماه ها به همین روشنی بماند.سپس روشنی آن نسبتا به سرعن كاهش می یابد و در چند هفته ستاره ای از قرن چهاردهم یا پانزدهم می شود.پس از پایان وضعیت مینیوم بار دیگر ستاره ای از قدر ششم می شود.

---

قسمت بعد: رصد مرداد ماه
بتا و مو:این حرف ها در واقع الفبای یونانی هستند كه به ترتیب به پرنورترین ستاره نسبت داده می شوند مثلا بتا عقرب یعنی دومین ستاره ی پرنور صورت فلكی عقرب و مو عقرب یعنی دوازدهمین ستاره ی پرنور صورت فلكی عقرب.فهرست كامل الفبای یونانی را 5487 علی آریافر خواهد گذاشت.

دوربین CCD::.
این روز ها ضبط داده های نجومی با تلسكوپ های بزرگ و متوسط (حتی كوچك تر)به ندرت با وسایل عكاسی انجام می شود.آشكار ساز های الكترونیكی موسوم به وسایل جفت شده به بار یا CCD جانشین دوربین ها و وسایل عكاسی شده اند.دوربین های دیجیتال و ویدئو ی خانگی نیز مجهز به تراشه های CCD اند.
یك CCD تشكیل شده از یك ویفر سیلسیوم كه در آرایه ای دو بعدی به تعداد زیادی جزء تصویر یا پیكسل تنظیم شده اند.
وقتی نور به یك جزء برخورد می كند بار الكتریكی در پیكسل انبار می شود.مقدار بار ذخیره شده با تعداد فوتون های نوری كه بر پیكسل فرود آمده رابطه ی مستقیم دارد یعنی متناسب با شدت نور در آن نقطه است.با كنترل الكتریكی بار جمع شده می توان تصویری دو بعدی ساخت و در صفحه ی رایانه آورد.

بخش بزرگی از كار رصد كردن با عكس برداری صورت می گیرد.منجم چشمی را از روی تلسكوپ بر میدارد و به جای آن یك صفحه ی عكاسی می گذارد و از شیئ مورد نظر عكس می گیرد.بدین ترتیب از آینه ی شیئی تلسكوپ برای تشكیل تصویر بر صفحه ی عكاسی استفاده می شود.
عكس برداری مزایای بسیار نسبت به دیدن مستقیم دارد.این مزایا عبارتند از:
آ.صفحات عكاسی می توانند ستارگان را رد یابی كنند كه روشنی آن ها كمتر از یك ششم كم نور ترین ستاره ای است كه با همان تلسكوپ قابل رویت است.دلیل اصلی این است كه تغییر در مواد شیمیایی صفحه ی عكاسی اثری است جمعی یعنی جمع كل نوری كه در مدت نور دادن به صفحه ی عكاسی می رسد اثر می كند.چشم نوری را كه در یك لحظه دریافت می كند می بیند انرژی نورانی بر شبكیه جمع نمی شود.
ب.نور دادن دراز مدت در نتیجه ی اثر جمعی نور بر مواد شیمیایی صفحه ی عكاسی جزئیاتی را آشكار می سازد كه با رصد بصری دیده نمی شوند.بخش اعظم دانش ما نسبت به كهكشان های دور دست از جزئیاتی حاصل شده كه با عكس برداری به دست آمده اند.
پ.دائمی بودن مدرك حاصل در مطالعه ی تغییرات روشنی و جابجایی نسبی ستاره ها دارای اهمیت خاص است.ممكن است ستاره ای بی اهمیت به ناگهان برجسته شود برای تاریخ گذشته ی آن می توان مدارك موجود را بررسی كرد.
ت.مطالعه در سر فرصت.برخی از ستارگان به مدت كوتاهی بالای افق اند منجم می تواند عكس بگیرد و سپس در سر فرصت آن را مطالعه كند.
ث.بزرگ كردنن.عكس را می توان به وسیله ی یك میكروسكوپ بزرگ كرد.این عمل مخصوصا برای كار مكانیكی شمردن ستاره ها خاصه در خوشه های كروی ستاره ای مفید است.
ج.در مطالعه ی منظومه ی شمسی استفاده ی زیادی از عكس برداری می شود.از این راه بود كه برای اولین بار پلوتون جدید ترین عضو این منظومه ی سیاره ای كشف شد.ستاره ها چون نقاطی منفرد می مانند ولی اجرام متحرك نظیر سیارك ها در عكس حتی در نور دادن های چند ساعته به صورت خطوطی كوتاه پدیدار می شوند.

---

قسمت بعد: دوربین CCD

ستاره های دنباله دار ::.

ستاره های دنباله یا دنباله دار ها اجرامی اسمانی با شکل منحصر به فرد و اندازه بزرگ اند که گهگاه ظاهر میشوند. یک ستاره دنباله دار نمونه نمونه تشکیل شده از یک کره نورانی با راس که به استوانه رقیق و دراز به نام دنباله ( ذنب ) متصل است. راس ممکن است به بزرگی خورشید به نظر اید و دنباله قوسی را در اسمان رسم میکند.

دنباله دار ها که به چشم برهنه چون ماه بی حرکت به نظر میاید، در واقع با سرعت صدها کیلومتر در ثانیه حرکت میکند. سرعت دقیق انرا میتوان از روی تغییر مکان ان نسبت به ستارگان ثابت تعیین کرد.

بیش از هزار دنباله دار شناخته شده است و هرساله نیز چندین دنباله دار جدید کشف میشود.

اکثریت عظیم انها به قدری کم نور اند که به چشم برهنه مرئی نیستند. ستاره های دنباله دار نسبتا بزرگ، نادر اند. اینها به طور متوسط یکی دوبار در طول عمر پدیدار میشوند.

از بیش از هزار دنباله دار شناخته شده در حدود 260 تا در مدار های بسته یعنی در مسیر هایی کم و بیش کشیده و سیگار مانند، حرکت میکنند. این واقیعت که مداری بسته است، یعنی اول و اخری ندارد، دارا اهمیت زیادی است. دنباله دار هایی که چنین مداری را می پیمایند پیوسته مسیر واحدی را دور میزنند. بسیاری از انها چندین بار به نزدیکی زمین ظاهر میشوند، از فضای خارج میایند، دور میزنند و سپس میروند و دیگر هم دیده نخواهند شد.

شهابور ها ::.

شهابورها معمولا اجسام جامد ریزی(به اندازه ته سنجاق)اند که در فضا حرکت می کنند.گهگا گروهی از شهابورها جذب زمین شده به دام جو می افتند.گرمایی که در این بر خورد ایجاد می شود جسم را می سوزاند.غبار حاصل از این سوختن به زمین سقوط می کند.هر ساله صدها تن 5487غبار شخانه ای بر سطح زمین می شیند.در موارد نادر شهابورهای بزرگتر،قبلا از انکه کاملا بسوزند،به سطح زمین می رسند.پدیده نوری که از ورود شهابورها بزرگتر،به جو زمین نتیجه می شود شخانه یا "تیرشهاب" نامیده می شود که درخشش ان ممکن است چند ثانیه دوام آورد.

---

بخش بعدی ::. نقش جهان

سیارک ها ::.

سیارک ها اجرام جامد کوچکی با شکل های نا منظم اند که مانند سیارت بزرگ به دور خورشید می گردند و تفاوت عمده ان ها با سیارات در اندازه ان ها است.ان ها را با نام ستارگان صغار یا سیارات خرد می شناسند.سرس بزرگترین سیارک،قطری برابر 800 کیلومتر دارد،اما قطر بسیاری از ان ها فقط حدود 3 کیلومتر است.نخستین سیارک در اول ژانویه 1801 کشف شد.از ان پس تعداد زیادی از ان ها کشف شده اند.تخمین زده می شود که با یک تلسکوپ بزرگ می توان از بیش از 100000 سیارک عکسبرداری کرد.

سیارک ها نیز با انعکاس نور خورشید می درخشند،ولی چون سطحشان کوچک است،مقدار نور منعکس شده بسیار اندک است.سیارک هارا بدون تلسکوپ نمی توان دید.

اقمار ::.

::. مشتری و قمر هایش .::

هفت سیاره از نه سیاره بزرگ هرکدام یک یا چند ماه دارند که به دور انها میگردند. این ها اقمار نامیده میشوند. زمین فقط یک ماه ( قمر ) دارد، در حالی که مثلا سیاره مشتری بیش از شصت ماه دارد.

تا سال 2004 میلادی بیش از هشتاد قمر برای سیارات منظومه شمسی کشف شده بود.

---

توجه ::. با سلام. عزیزان تا نزدیک یک هفته دیگر بخش اخبار وبسایت به فعالیت خورش رو اغاز میکنه و با اخبار تازه در خدمت شما عزیزان هستیم .:: توجه

قسمت های بعدی ::. ستاره های دنباله دار | شهابور ها

جدی ( Cap )، بز دریایی، بزغاله 5487::.

زمان رسیدن به نصف النهار: 29 شهریور

مساحت: 414 درجه مربع

صورت فلکی کم نور جدی در منطقه البروج، شاید اولین صورت فلکی است که از دوران ماقبل تاریخ شناخته شده است. تصویر بز یا ترکیب - ماهی در لوحه های به جا مانده از 30000 سال قبل بابلی کشف گردیده . اثار باستانی به همراه این صورت فلکی با آمالته آ نشان میدهد که بز به زئوس نوزاد و همچنین پان ( خدای شبانان ) شیر میداده است. در 2000 سال قبل، خورشید در حد اعلای خود در اسمان نیمکره جنوبی یعنی انقلاب زمستانی در نیمکره شمالی ( 4/23 درجه عرض جنوبی ) میرسید و این زمانی است که خورشید از مقابل این صورت فلکی عبور می نمود. به همین لحاظ این عرض جغرافیایی را به نام "مدار راس الجدی " خوانده اند که خورشید در این محل در نیمکره جنوبی میتواند عمود تابیده و بالای سر قرار گیرد. بهر حال امروز دیگر چنین نیست و خورشید در انقلاب زمستانی در جدی قرار ندارد بلکه مکان ان به لحاظ چرخش محور زمین در اثر "حرکت تقدیمی" جا به جب شده است.

ستاره ها ::.

اسن صورت فلکی ستاره قابل توجهی نداشته و درخشنده ترین انها از قدر سوم است.

اجرام عمقی اسمان ::.

M30 یک خوشه ستاره ای متراکم از قدر هفتم که در حدود 4 درجه ای جنوب جنوب شرقی زتای جدی قرار دارد.

توجه ::. ستاره جدی ( Jodai ) با این صورت فلکی فرق دارد لطفا در خواندن ان دقت کنید. نام این صورت فلکی جدی ( Jadi ) است .:: توجه

---

صورت فلکی بعدی ::. جوزا( Gem )، دو پیکر

سحابی ::.

سحابی، ابری وسیع متشکل از غبار و گاز است . گازهایی که انرا تشکیل میدهند بسیار رقیق و در دمایی کم اند. سحابی ها به علت نور خود نمیتابند بلکه بر اثر نور ستارگان مجاور قابل رویت هستند. در صورتی که به این ترتیب مرئی شده باشند ، به ستاره ای محو وابری می مانند. ولی به اندازه و ساختمان واقعی انها فقط به کمک تلسکوپ میتوان پی برد. سحابی های دیگر، تاریک اند و مانع نور ستارگانی میشوند که پشت انها قرار دارند.

سیارات ::.

سیارات اجرام تقریبا کروی جامد و بزرگی هستند که به دور خورشید میگردند. البته سیاره ای که بهتر از همه میشناسیم، زمین خودمان است. همه سیارات نسبتا سرد اند و بازتاب نور خورشید انهارا مرئی میکند، بعضی از انهارا میتوان هر چند وقت یکبار با چشم برهنه دید. ولی سه یاره را به کمک تلسکوپ میتوان مشاهده کرد. در نظر اول سیارات همانند انبوه ستاره هایی اند که در اسمان میدرخشند، ولی یک ناظر میتواند با کمک یکی از مشخصات زیرین، یا بیشتر سیاره را تشخیص دهد:
1. سیارات با نوری پایدار میدرخشند، در حالی که در مورد ستاره ها چنین نیست. نوری که از ستاره ها به چشم ما میرسد، به نظر میرسد که هم از نظر روشنی، به سرعت تغییر میکند. این تغییرات رنگ و روشنی همان چشمک زدن ستاره است.

2. سیارات اسمان سیر میکنند. سیاره ای که زمانی نزدیک ستاره ای بوده ممکن است بعدا در نزدیکی ستاره ای دیگر مشاهده شود . از طرف دیگر ستاره ها نسبت به یکدیگر ظاهرا مواضع ثابتی را اشغال میکنند. واژه سیاره خود به معنی "سیر کننده" است.

3. سیارات در تلسکوپ، یه صورت قرص های کوچک نورانی اند. هرچه بزرگ نمایی تلسکوپ بیشتر باشد، قطر قرص بزرگتر است. ستاره ها، حتی با بزرگترین تلسکوپ های موجود هم فقط به صورت نقاط نورانی به نظر میرسند. حتی با تلسکوپ 5 متری هم به صورت نقاطی که قطر قابل سنجشی ندارند به چشم میایند.

4. سیارات را فقط میتوان در نوار باریکی در اسمان دید. حرکت های انها به مرز های این نوار محدود است. البته ستاره هارا میتوان در هر قسمتی از اسمان یافت.

---

تبریک ::. با سلام. همانطور اطلاع دارید بین الملل امسال را به سال نجوم نامگذاری کرده اند و 5487بیشتر نجوم دانان و وبسایت های مربوطه تبریک عرض کردند ما هم سایر جمع امیدوارم در این سال، سال خوشی را داشته باشید و تبریک مارا هم پذیرا باشید . برای اطلاعات بیشتر به این سایت 5487مراجه کنین .:: تبریک 5487 ( با بهترین ارزو ها . Meta Astronomy Team )

قسمت های بعدی: سیارک ها ، اقمار

عوا::.
به كمك تلسكوپی كوچك می توان ستاره های دوگانه ی جالب توجه بی شماری را مشاهده كرد.فهرست ناقصی از این ستاره ها شامل،پی،دلتا،یوتا،كاپا،كسی،اپسیلون می شود.ستاره ی دوگانه ی آخرین به ویژه زیبا است: یكی از اعضای آن ستاره ی زرد درخشانی است و دیگری سبزی كم نور.

سنبله::.
این صورت فلكی از حیث سحابی غنی است و از این رو این منطقه از آسمان را دشت سحابی ها نامیده اند.در سنبله چند صدتا از این ابر ها كشف شده اند.
یك ستاره ی دوگانه دیگر هم درخور توجه است.این ستاره سومین ستاره ی پرنور این صورت فلكی گاما سنبله است.فاصله ی زاویه ای بین دو عضو آن در سال 1756 برابر 6 ثانیه بود.در سال 1836 دو ستاره به قدری به هم نزدیك بودند كه با بزرگترین تلسكوپ ها هم نمی شد آن ها را از هم تفكیك كرد .در1936 بار دیگر فاصله ی زاویه ای بین آن ها 6 ثانیه بود.یك دوره ی تناوب كامل این دو ستاره كه 180 سال طول می كشد رصد شده است.

---

قسمت بعد: رصد تیر ماه

اسد::.
ستاره ی درخشان قلب اسد ستاره ای دو گانه است.ندیم آن ستاره ای كمنور از قدر هشتم است.به احتمال زیاد قلب اسد یك ستاره ی دوگانه ی بصری است نه حقیقی.یك ستاره ی دوگانه ی بصری از دو ستاره تشكیل می شود كه چون در خط دید ناظری زمینی واقع اند نزدیك هم به نظر می رسند ولی در حقیقت در امتداد این خط به فاصله ی بسیار زیاد از هم قرار دارند.البته ستاره های یك دوگانه ی بصری مانند یك دوگانه ی حقیقی دور یك گرانیگاه مشترك نمی گردند.گاما اسد ستاره ی دوگانه ای حقیقی است و از زمره ی قشنگ ترین ستاره های دوگانه ی آسمان به شمار می آید و بهترین موقع مشاهده ی آن در تاریكی كامل نیست بلكه به هنگام مهتاب است.ستاره ی پرنور این منظومه ی دوتایی(باقدر ظاهری 2/2)طلایی رنگ است.ستاره ی كم سو تر (با قدر ظاهری3/6)آبی رنگ است.دو ندیم به كندی به دور گرانیگاهشان می گردند و یك دور كامل این حركت انتقالی در حدود 600 سال طول می كشد.
ستاره ی متغیر معروف و درخور توجه این صورت فلكی -R اسد است كه متغیری دراز دوره است.این ستاره كه در حداكثر روشنی خود كه با چشم برهنه هم دیده می شود به رنگ سرخ و از قدر 5 است و به هنگام حداقل شدت نور كه فقط با تلسكوپ می توان آن را مشاهده كرد ستاره ای از قدر دهم است.

---

قسمت بعد: رصد های خرداد ماه
به دلیل این كه در مورد دب اكبر توضیحات لازم داده شد از بر رسی ماه اردیبهشت خود داری می كنیم.
نكته: ستارگان را باتوجه به رنگشان می توان از نظر حرارت دسته بندی كرد:
ستاره های سرخ:دمایی حدود 3000 درجه در سطح.
ستاره های زرد یا سفید:حدود 6000 درجه در سطح مثل خورشید.
ستاره های آبی:بین 20000 تا 35000 درجه در سطح.