جوزا::.
M35 شیئی در خور مشاهده است.خوشه ای كروی است با شكلی بسیار جالب توجه.دو ردیف ستاره ی خرد به موازات یكدیگر در دو سوی خوشه قرار دارند.
ستاره ی راس پیكر پیشین(آلفا جوزا)ستاره ای سه گانه است.دوتا از این ستاره ها منظومه های دوتایی با دوره ی تناوب 300 سال اند.ستاره ی سوم تقریبا در هر ده هزار سال یك دور كامل را می پیماید.مطالعات طیف نمودی حاكی از آن است كه هر یك از این سه ستاره خود ستاره ای دوتایی است.به این ترتیب راس پیكر پیشین احتمالا منظونه ای تشكیل شده از 6 ستاره است.

كلب اكبر::.
ستاره ی شعرای یمانی دوگانه است.
در نزدیكی شعرای یمانی خوشه ی ستاره ای پراكنده ی M41 قرار دارد كه باچشم برهنه نیز دیده می شود.با تلسكوپی 7/5 سانتی متری می توان جزئیات آن را به خوبی دید.این ستاره ها دو گروه مجزا از هم را تشكیل می دهند كه ستاره ی سرخ رنگی در مركز آن ها به هم وصل می كند.

كلب اصغر::.
ستاره ی پرنور شعرای شامی دوتایی جالب توجهی است.ندیم آن یكی از كم جرم ترین ستاره های شناخته شده است و جرم آن كمتر از یك چهارم خورشید است.این ستاره فوق العاده كم سو است و فقط نوری معادل 1 صدهزارم نور شعرای شامی از آن ساطع می شود و از این رو نمی توان آن را با تلسكوپی كوچك دید.

قسمت بعد: رصد فروردین ماه

در حدود ساعن 9 یا ده شب صورت های فلكی جبار و ارابه ران در نزدیكی نصف النهار سماوی اند.
جبار::.
بدون شك جالب توجه ترین شیئ این صورت فلكی سحابی آن است.همه آن را شگفت آور ترین شیئ جهان می دانند با چشم برهنه به سختی قابل رویت است.ولی به زیبایی آن تنها به كمك یك تلسكوپ می توان پی برد.هر چه تلسكوپ بزرگتر باشد بهتر است.سهابی بزرگ جبار با شماره های M42 و NGC1976 نیز معروف است.رنگ آن به سبز متمایل است و شكلی كم و بیش نامنظم دارد.
جبار از حیث ستاره های دو گانه غنی است.بیش از هفتاد ستاره ی دو گانه در این صورت فلكی وجود دارد كه رجل الجبار و دلتا جبار از آن جمله اند.چند ستاره ی چندگانه نیز در آن وجود دارند.مثل تتا جبار.این شیئ با چشم برهنه ستاره ی منفردی است.تلسكوپ آن را به چهار ستاره ی جدا از هم تفكیك می كند كه واحد فشرده ای به شكل زوزنقه را می سازند.

ارابه ران::.
ستاره ی الفای آن ،عیوق،خود ستاره ای دوتایی است اما به كمك تلسكوپ تنها نمی توان به این مطلب پی برد.دوتایی بودن عیوق با مطالعه ی طیف نمودی آن آشكار می شود: چنین ستاره های دوگانه ای به دوتایی های طیف نمودی معروف اند.دو ندیم عیوق جرم های برابر دارند و مشخصات فیزیكی آن ها مشابه است.دوره ی تناوب گردش هر ستاره بر گرد گرانیگاه مشترك 104 روز است.
بتا ارابه ران نیز شایسته ی توجه بسیار است.این ستاره یك دوتایی گرفتی است.دو ندیم در صفحه ای گردش می كنند كه زاویه ی اندكی با خط دید می سازد.این دو در هر گردش موجب گرفت یكدیگر می شوند.دوره ی تناوب دوران كامل 3 روز و 23 ساعت و 2/5 دقیقه است.
خوشه ی ستاره ای بسیار زیبایی در ارابه ران جای دارد.M38 یا NGC1912 را معمولا چون صلیب موربی كه در هر بازوی آن دو ستاره ی بزرگ قرار دارد توصیف می كنند.

---

قسمت بعد: رصد های اسفند ماه

لامپ تصویر::.
لامپ تصویر وسیله ای است الكترونیكی كه به تلسكوپ وصل می شود و كارهای زیر را ممكن می سازد:
1_عكس برداری از ستاره ها و اجرام سماوی بسیار كم فروغی كه بدون این وسیله ممكن نخواهد بود.
2_كوتاه كردن زمان عكس برداری از هر جسم.
آنچه در این لامپ روی میدهد عبارت است از:
1_نور یعنی فوتو هایی كه از ستاره می آید بر فیلم عكاسی كانونی نمی شود بلكه بر یك صفحه ی حساس فوتو الكتریكی می تابد و از آن الكترون هایی آزاد می كند(اثر فوتوالكتریك).تعداد الكترون هایی كه آزاد می شود بسته به شدت نور است است مثلا هر فوتون 5 الكترون آزاد می كند.
گوشزد:در برخی مواقع از شعاع های نور صحبت می شود و در مواقع دیگر نور موج یا به بیان دقیق تر موج الكترومغناطیسی شمرده می شود.پدیده هایی نیز در علم وجود دارد كه توضیح آن ها فقط با این فرض میسر است كه نور از ذرات خردی به نام فوتون تشكیل شده است.
2_الكترون های آزاد شده در یك تكثیر گر نوری تكثیر می شوند.پنج الكترون چندین هزار الكترون می شود(گام مهم همین است!)
3_این الكترون ها كه تعدادشان زیاد است بر صفحه ی فلوئورسان تصویری پدید می آورند كه بسیار پرنور تر از تصویر حاصل از نور اصلی است.
4_البته از این تصویر پرنور می توان عكس گرفت.

در پی تقاضای یكی از دوستان برای توضیح دادن در مورد كلمه ی توان تفكیك من در این قسمت كمی راجع به این كلمه توضیح خواهم داد.
در واقع توان تفكیك از رابطه ی
توان تفكیك=2/52ضربدر10 به توان 5طول موج تقسیم بر قطر شیئی
به دست می آید كه چون طول موج 5 ضربدر10به توان منفی 5سانتیمتر(نور سبز)را در آن قرار دهیم رابطه ی بالا به دست می آید.
ذكر یك نكته ی مهم در اینجا ضروری است.آنچه در اینجا توان تفكیك یك دستگاه نامیده شده كوچكترین فاصله ی زاویه ای دو نقطه از یكدیگر است كه با این دستگاه قابل تفكیك است.هرچه این زاویه كوچكتر باشد گفته می شود كه توان تفكیك بیشتر است.

گروه دیگری از ستاره ها كه نورشان تغییر می كند به نام قیفاوسی ها معروف اند.به نظر می رسد این ستاره ها می تپند.بدین معنی كه اندازه ی آن ها به تناوب زیاد و كم می شود.روشنی قیفاوسی ها با اندازه ی آن ها متناوبا كم و زیاد می شود و وقتی انبساط شان ماكزیمم است از هر وقت دیگر پرنورتراند.
برخی اجرام كه چون ستاره هایی ابر مانند به نظر می آیند در حقیقت سحابی یعنی ابر های غبار و گاز اند ماهیت این سحابی ها نیز با رصد تلسكوپی آشكار شده است.
این بخش از توضیحات برای كسانی است كه بخش مربوط به تلسكوپ ها را مطالعه نكرده اند:
تلسكوپ ها بر دو نوع اند:شكستی و بازتابی.هر كدام یك شیئی(كه رو به شیئی مورد نظر است)دارند و یك جسمی كه رصد كننده از آن می نگرد.
شیئی تصویری از شئء دور دست تشكیل می دهد چشمی این تصویر را بزرگ می كند.
شیئی تلسكوپ شكستی یك عدسی است ولی شیئی تلسكوپ بازتابی یك آینه است.
تلسكوپ ها را بر اساس گشودگی یعنی اندازه ی قطر آزاد شیئی درجه بندی می كنند.گشودگی بزرگترین تلسكوپ شكستی جهان كه در رصدخانه ی یركیز واقع در ویلیامزبی در ایالات ویسكانسین آمریكا قرار دارد 101/1 سانتی متر است.گشودگی بزرگترین تلسكوپ بازتابی كه در نزدیكی تفلیس قرار دارد برابر 6 متر است.
در دو دهه ی اخیر تلسكوپ های بازتابی نوع جدیدی ساخته شده اند كه به جای یك آینه ی بزرگ و سنگین از چندین آینه ی كوچك تر سبك تشكیل می شود.این تلسكوپ را تلسكوپ چند گانه می نامند.بزرگترین تلسكوپ چندگانه تلسكوپ كك در ماوناكی هاوایی است كه بیش از 12 اینه دارد و مساحت كل سطح باز تابنده ی آن برابر با آینه ای به قطر 10 متر است.

فهرست برگزیده ای برای رصد كردن::.
به كمك یك تلسكوپ كوچك رصد های قابل توجه بی شماری می توان انجام داد.از این جمله اند:
آ.ستاره های دو گانه و چند گانه در گوشه و كنار آسمان
ب.ستاره های متغیر
پ.خوشه های ستاره ای
ت.سحابی ها
ث.كهكشان ها.
ستاره های متغییر كه روشنی آن ها به طور متناوب تغییر می كند شایسته ی توجه خاص اند.برای پی بردن به رفتار آن ها اطلاعات بسیار زیادی لازم است.تلسكوپ های بزرگ معمولا درگیر برنامه های دیگر اند و از این رو به ندرت به سمت این ستاره ها نشانه می روند.منجمان آماتور در تهیه ی اطلاعات مربوط به این ستاره ها كار مهمی را انجام می دهند.
در بقیه ی این فصل به ستاره های متغیر و نیز به اجرامی از گروه های آ.پ.ت و ث كه مورد توجه رصد كنندگان آماتور است اشاره خواهد شد.

---

قسمت بعد : صورت های دور قطبی شمالی
توجه:1-یه مدت نظرای وب خوب شده بود ولی الان دو باره كم شدن خواهشا نظر بدین
2-ما در این وبلاگ نظر سنجی ای برای فهمیدن و ارزیابی نظرات شما قرار داده ایم لطفا در آن شركت كنید

دب اكبر::.
ستاره ی عناق در وسط دسته ی آبگردان ستاره ای دو گانه است:قدر ظاهری عضو پرنور تر 2/1 و قدر عضو كم سو تر 4/2 است.این ستاره نخستین ستاره ی دو تایی ای است كه در 1650 كشف شد.زاویه ای كه به چشم ناظر این دو را از هم جدا می كند 15 ثانیه ی قوس است.(برای درك این مطلب به فصل اصول پیمایش مراجعه كنید)پژوهش های طیف نمودی بعدی نشان داد كه ستاره ی روشن تر این منظومه ی دو تایی خود ستاره ای دو تایی است كه عناق را ستاره ای سه گانه می سازد.
شیء جالب توجه دیگر در دب اكبر سحابی جغد است.این سحابی ابر بزرگ و گردی است كه شماره های كاتالوگی M97 یا NGC3587 مشخص شده است.
نخستین فهرست سحابی ها و خوشه های ستاره ای در سال 1781 به وسیله ی شارل مه سیه منجم فرانسوی(1817-1730)تالیف شد.این فهرست مشتمل بر 103 شی است كه بیش از نیمی از آن ها خوشه های ستاره ای اند(M97 یعنی شماره ی 97 در فهرست مه سیه).
كاتالوگ عمومی جدید (NGC)كه شامل فهرست جامع سحابی ها و خوشه ها است در سال 1888 در انگلستام منتشر شد و بعد ها نیز فهرست های مكمل به آن اضافه شده است.اكثر صحابی ها و خوشه های ستاره ای معمولا با شماره ی شان در كاتالوگ مزبور معروف اند.به این ترتیب M97 شی شماره ی 3587 در كاتالوگ عمومی جدید است.

دب اصغر::.



جدی ستاره ای دو گانه است.تفاوت دو ندیم ار لحاظ روشنی ظاهری بسیار زیاد است.قدر ظاهری یكی از ستاره های این منظومه ی دوتایی 2/0 است حال آن كه دیگری از قدر 9 است.برای رویت ندیم كم سو تلسكوپی 7/5 سانتیمتری و شرایط جوی خوب لازم است.این ندیم در ماه آبان زیر ستاره ی پرنور و در اردیبهشت بالای آن قرار دارد.

ذات الكرسی::.



ذات الكرسی از لحاظ ستاره های دو گانه خوشه های ستاره ای و اجرام دیگر برای رصد با تلسكوپ بسیار غنی است.ستاره ی آلفا در ذات الكرسی و نیز ستاره های اتا ،یوتا،سیگما دوگانه اند.ستاره ی سیگما مخصوصا از تركیب رنگی بسیار زیبایی برخوردار است.یكی از آن ها آبی سیر و دیگری سبز است.
یكی از زیبا ترین خوشه های ستاره ای (كه با عدد 7789 در كاتالوگ عمومی جدید مشخص شده)در ذات الكرسی قرار دارد زیبایی آن را همه ستوده اند.

قیفاوسی::.



دلتا قیفاوس ستاره ای دوگانه است.عضو پرنور تر ستاره ی متغیری است كه از لحاظ تاریخی دارای اهمیت است و هم اوست كه نام خود را به رده ای از ستارگان به قیفاوسی معروف اند داده است.ستاره ی ندیم دلتا قیفاوس ستاره ای از قدر 7/5 است.رنگ آن آبی و با تلسكوپی 2/5 سانتیمتری هم قابل رویت است.

---

قسمت بعد: رصد های بهمن ماه

مقدمه::.
البته دیدی كه تلسكوپ از آسمان میسر می سازد بسیار واضح تر است و هیجانی كه پدید می آورد بی اندازه است.چشم اندازی كاملا تازه در برابر آدمی گشوده می شود.مرز های آسمان وسیع تر میشود راصد به عمق بیشتری در آسمان دست می یابد.راه كاهكشان كه قبلا به زمینه ای سفید رنگ و نازك می مانست به تعداد تقریبا نامحدودی ستاره ی رنگارنگ تبدیل می شود كه اشكال هندسی متنوعی را می سازند.
نقطه ی نورانی كوچك و ابر مانندی كه پیش تر از جسم نسبتا بی اهمیتی به نظر می رسید در واقع كهكشانی است كه میلیارد ها ستاره دارد.كم نور بودن آن بر اثر فاصله ی عظیمی است كه با ناظر دارد.
تلسكوپ ممكن است آشكار كند كه یك نقطه ی نورانی بی اهمیت دیگر خوشه ای ستاره ای است گروهی ستاره كه در حجم كوچكی در فضا گرد آمده اند.در كهكشان ما خوشه هایی از این نوع بسیار است و بسیاری از آن ها از صد ها هزار ستاره تشكیل شده اند.خوشه هایی كه شكل كروی دارند و ستاره هایشان خیلی به هم نزدیك اند به خوشه های كروی معروفند.خوشه های دیگر كه اجتماعشان پراكنده تر است خوشه های باز نامیده می شوند.
بسیاری از اجرامی كه ستاره ی معمولی به نظر می آید در حقیقت ستاره های دو گانه اند معمولا دوستاره اند بسیار نزدیك به یكدیگر.در مواردی این دو ستاره پیوسته بر گرد نقطه ای در فضا می گردند-این نقطه ی گرانیگاه ستاره ی دوگانه است.دو ستاره را كه این قدر نزدیك یكدیگر باشند ستاره ی دوتایی یا منظومه ی دوتایی می نامند.
وقتی كه هر دو ستاره ی یك جفت را بتوان با تلسكوپ دید جفت رادوتایی بصری گویند.چهل هزار بصری دو تایی شناخته شده است و بسیاری نیز بعد ها كشف خواهد شد.
هرگاه دوستاره چندان به یكدیگر نزدیك باشند كه تلسكوپ نتواند آنها را از هم تفكیك كند جفت را دوتایی طیف نمودی نامند زیرا با مطالعه ی طیف ستاره به وجود جفت پی برده می شود.
دو تایی های طیف نمودی نیز بسیار متداول اند.از بررسی پرنور ترین صد ستاره ی آسمان معلوم شده است كه بیست تای آن ها دوتایی های طیف نمودی اند.
هنگامی كه مدار حركت انتقالی یك دوتایی طیف نمودی تقریبا بر شعاع دید منطبق باشد دو ستاره متناوبا باعث كسوف یكدیگر می شوند.این قبیل دوتایی های طیف نمودی را دوتایی های گرفتی یا كسوفی مینامند.

---

قسمت بعد: فهرست برگزیده ای برای رصد كردن

این دو نیرو (گرانش و گریز از مركز)در یك سرعت معین از نظر اندازه با یكدیگر برابر و از نظر جهت مخالف یكدیگرند.بنا بر این یكدیگر را خنثا می كنند.
از این رو ماهواره ای كه سرعت مناسب را داشته باشد همچنان بر مدارش حركت می كند زیرا نیرویی وجود ندارد كه آن را از مسیر مقرر منحرف سازد.
در داخل جو زمین اصطكاك میان جو و ماهواره تعادل نیروی گرانشی و گریز از مركز را بر هم می زند.نیروی اصطكاك از سرعت ماهواره می كاهد و زنجیره ی رویداد های زیر را موجب می شود.
1_كاهش تندی نیروی گریز از مركز را سبب می شود.
2_نیروی گرانش كه بزرگتر از نیروی گریز از مركز شده است موجب می شود كه ماهواره در حالی كه به سطح زمین نزدیك تر و نزدیكتر می شود مسیری مارپیچ را بپیماید.
3_نیروی اصطكاك ممكن است به اندازه ای حرارت ایجاد كند كه ماهواره پیش از رسیدن به زمین بسوزد یا آم كه عملا مانند شهاب سنگ های بزرگ بر سطح زمین سقوط كند.
بهترین موقع برای مشاهده ی یك ماهواره با چشم هنگام بامداد یا شامگاه است.در این موقع خورشید زیر افق است ناظر در ناحیه ی تاریكی جای دارد ولی ماهواره كه چند صد كیلومتر ارتفاع دارد نور خورشید را دریافت و منعكس می كند.
مداری كه ماهواره می پیماید سوای پریشیدگی های جزئی مداری است ثابت در فضا در حالی كه زمین در داخل آن مدار هر 24 ساعت یك بار بر گرد خود می گردد.
بنا بر این ناظری كه فرضا در نیویورك است ماهواره را میبیند كه از جنوب غربی به شمال شرقی می رود و 12 ساعت بعد ممكن است همان ماهواره را در قسمت دیگری از مدارش ببیند كه از شمال غربی به جنوب شرقی می رود.
به كمك ماهواره اطلاعات زیادی از فضای خارج به دست آمده است.
ماهواره ها بسته به كاربردی كه دارند حامل انواع آشكارساز ها دوربین ها و وسایل اندازه گیری و ابزارهای دیگری هستند كه وضیفه ی پشتیبانی این وسایل را دارند.دستگاه های كنترل و جهت دهی وسایل تامین انرژی آنتن های مخابراتی و غیره از این زمره اند.

سرعت افقی مناسب بین 30000 و 40000 كیلومتر در ساعت یا بین 8/2 تا 11/2 كیلومتر در ثانیه است.8 كیلومتر در ثانیه برای مدار های كوچك و 11 كیلومتر بر ثانیه مناسب مدار های بسیار بزرگ است.اگر سرعت افقی از 8 كیلومتر در ثانیه كمتر باشد سیاره در مدار قرار نخواهد گرفت و بر سطح زمین سقوط خواهد كرد.اگر این سرعت از 11/2 كیلومتر در ثانیه بیشتر باشد باز هم در مدار گردش به دور زمین قرار نخواهد گرفت.ولی این بار از میدان گرانش زمین خواهد گریخت.
معمولا 3 كار را كه برای پرتاب ماهواره باید انجام داد با هم تركیب می كنند.ماهواره را معمولا به كمك موشكی چند مرحله ای در مدار قرار می دهند.غرض اصلی از مرحله ی نخست این است كه ماهواره از كوتاه ترین مسیر ممكن(یعنی به خط مستقیم)از بخش غلیظ جو خارج شود و به مناسب ترین(اپتیوم)سرعت(كه اثر اصطكاك را حداقل می كند)دست یابد.مرحله های دیگر ماهواره را به حالت افقی در می آورد و سرعت مورد نظر را به آن می دهد.
قبل از پرتاب هر مرحله ی موشك با مقدار سوخت لازم پر می شود.هر مرحله پس از آن كه وظیفه اش را انجام داد از بقیه ی موشك جدا می شود.
یك موشك نمونه برای پرتاب ماهواره ممكن است شامل 3 مرحله و یك دماغه ی مخروطی باشد.دماغه ی مخروطی را روی ماهواره قرار می دهند تا هنگام حركت با كمترین مقاومت روبرو شود.
ماهواره وقتی بر مدار قرار گرفت الی الابد در آن خواهند ماند زیرا نیرو هایی كه بر ماهواره وارد می آیند یكدیگر را خنثی می كنند و نیروی كل صفر می شود.
در ارتفاع زیاد از سطح زمین تنها دو نیرو بر ماهواره وارد می شود این نیرو ها عبارتند از:
آ.نیروی گرانش
Fگرانش=6/7 ضرب در 10 به توان -8 Mmتقسیم بر r به توان دو
كه در آن M جرم زمین m جرم ماهواره و r فاصله ی میان مركز زمین و مركز ماهواره است.این نیرو و ماهواره را به جانب زمین می كشد.
ب.نیروی گریز از مركز
F=mvبه توان 2 تقسیم بر r
كه در آن m جرم ماهواره v سرعت در امتداد مسیر و r فاصله ی ماهواره از مركز مدار است.این نیرو نیرویی است دافعه كه می كوشد بر فاصله ی میان ماهواره و زمین بیفزاید.

ادامه در بخش بعد...

یك ماهواره ی زمینی شیئی است ساخته ی دست آدمی كه بر مداری تقریبا مستدیر(بیضوی)بر گرد زمین می گردد.
نخستین ماهواره موسوم به اسپوتنیك 1 در4اكتبر 1957 در اتحاد جماهیر شوروی سابق به فضا پرتاب شد.اسپوتنیك 1 كره ای بود به وزن 83/6 كیلوگرم و به قطر 58 سانتیمتر.
این ماهواره زمین را بر مداری بیضوی با حضیض زمینی 250 كیلومتر و اوج زمینی 934 كیلومتر دور می زد و هر بار گرد آن به دور زمین 96 دقیقه به طول می كشید.اسپوتنیك 1 در طول عمر خود از زمان پرتاب تا موقعی كه در جو زمین متلاشی شد راهی برابر با 590 ملیون كیلومتر را پیمود.
برای پرتاب یك ماهواره باید 1_آن را به ارتفاع لازم از سطح دریا رساند 2_آن را در امتداد درست قرار داد. 3_و تندی مناسب را به آن داد.
ماهواره را باید به ارتفاع چند صد كیلومتری برد تا اثر اصطكاك جوی بر حركت مداریش حداقل شود.اگر مدار مستدیر در نظر باشد باید سرعتی عمود بر شعاع زمین به آن داده شود.اگر مدار بیضوی مورد نظر است،سرعتی كه به آن می دهیم باید اندكی از عمود انحراف داشته باشد.
ماهواره را باید در زاویه ای مناسب با نصف النهار قرار داد.این زاویه ی مناسب مصالحه ای است بین حداكثر استفاده ی ممكن از سرعت موجود كه معلول دوران زمین بر گرد محورش است و بیشترین گستره ی ممكن عرض های جغرافیایی برای مشاهده و رصد ماهواره.
برای آن كه از سرعتی كه حركت وضعی زمین به ماهواره می دهد بیشترین استفاده ی ممكن به عمل آید باید ماهواره در استوا و جانب مشرق پرتاب شود زیرا در این صورت سرعت موجود حداكثر و در حدود 1600 كیلومتر در ساعت خواهد بود.
هر شیئی كه در استوا باشد به عبارت یك بار گردش به دور زمین در هر 24 ساعت (پیرامون زمین 40000 كیلومتر است)دارای چنین سرعتی نسبت به فضا است.چنین ماهواره ای را تنها ناظرانی می توانند ببینند كه در استوا یا در نزدیكی آن اند ماهواره فقط اطلاعاتی درباره ی عرض جغرافیایی 0 درجه به ما خواهد داد.
برای آن كه ماهواره ای را همهی ناظان زمینی ببینند و علاوه بر این بیشترین اطلاعات فراهم آید باید ماهواره در امتداد شمال و جنوب حركت كند ولی این وضعیت امكان استفاده از سرعت موجود را نفی می كند.

توجه ::. با سلام. عزیزان ما در ارسال های قبلی وبسایت توضیحاتی 5487مختصر در مورد اجزای افرینش جهان دادیم ولی الان در این پست ها همناطور که قبلا گفتم بار دیگر این اطلاعات را در اختیار شما میگذاریم اما این دفعه کاملتر. به امید موفقیت برای شما. 5487 یاحق .:: توجه

---

اجزا تشکیل دهنده جهان ::.

زمینی که بر ان زندگی میکنیم یک سیاره است - یکی از چند سیاره ای که به دور خورشید میگردند. چشمه برهنه میتواند خورشید، چند سیاره، یک قمر ( ماه )، چند هزار ستاره، تیرهای شهاب و گهگاه ستاره دنباله دار ار ویت کرد.

این اجرام اسمانی، اجزائی هستند که عالم را تشکیل میدهند، کم و بیش به همان صورتی که خانه ها، مساجد، بیمارستان ها و گردشگاها اجزا تشکیل دهنده یک محله هستند.

تا جایی که دانش ما اجازه میدهد، عالم از ستاره ها ( بیلیون ها بیلیون ستاره )، سحابی، سیارک، اقمار، ستاره های دنباله دار و غیره تشکیل شده است.

ستارگان ::.

ستاره ها گوی های بسیار بزرگ از گاز بسیار گرم اند که به واسطه نورشان میدرخشند. دمای انها در سطح، هزاران درجه و در داخل، بسیار بیشتر است. در این دماها، ماده نمیتواند به صورت جامد یا مایع وجود داشته باشد. گازهایی که ستاره هارا میسازند، بسیار غلیظ تر از گازهایی هستند که معمولا بر سطح زمین وجود دارد. چگالی فوق العاده این گازها معمول فشارهای عظیم داخل ستاره ها است.

ستاره ها در فضا حرکت میکنند، اما حرکت انها به اسانی مشهود نیست. در طول یکسال رد هیچ تغییری در وضعیت نسبی ان نمیتوان یافت. حتی در هزاران سال نیز حرکت قابل ملاحضه ای در ان مشهود نمی افتد. نقش و الگوی ان در حال حاضر کم و بیش دقیقا همان است که هزار سال پیش بود. این ثثبات، پیامد فاصله عظیمی است که میان ما وانها وجود دارد. با این فواصل، چندین هزار سال طول میکشد که تغییر قابل ملاحظه ای در نقش ستاره ها پدید اید؛ این ثبات ظاهری مکان ستاره ها موجب شد که نام متداول "ثوابت" به انها اطلاق شود.

---

قسمت های بعدی عالم: سحابی ها | سیارات